PIEPRZENI HUMANIŚCI!
No nie lubię humanistów bo to: Już pewnie humanistom się nie podoba. I słusznie. Ma się nie podobać. Nie ma co czytać dalej bo humanista nie zrozumie.
Podstawą postawy humanistycznej jest „człowiek jest najwyższą wartością”.
A z samego człowieka najwyższą wartością jest życie.
Czemu się czepiam humanistów skoro wydaje się, że humanista jest człowiekiem szlachetnym?
Nie ma nic złego, kiedy humanista walczy o dobro jakiegoś człowieka nie wyrządzając nikomu krzywdy.
Dla humanisty nie ma zła jak nie ma konkretnej osoby.
Choroby, gwałty, działania wojenne, morderstwa, wypadki - dla humanisty to wszystko zło naturalne którym wcale nie obciąża swojego sumienia. Walka z tym z tym złem które już nastąpiło jest powodem do dodatkowej chluby. Ale zapobieganie zanim zło nastąpi w gruncie rzeczy niewiele humanistę obchodzi. Zasada jest prosta: On, humanista nie może przyłożyć ręki do konkretnego zła.
Humanista nie będzie specjalnie walczył o życie kobiety zagrożonej z powodu ciąży - bo musiałby świadomie skrzywdzić życie nienarodzone. Najchętniej zda się na siły natury które pozwolą mu zachować czyste sumienie.
Czyżby cierpienie nie robiło na humaniście wrażenia?
Humanista nie zaakceptuje chłosty* za kradzież zamiast więzienia, ale nie obciąża jego sumienia fakt, że w więzieniu złodziej może zostać przecwelony, bity i poniżany przez współwięźniów (o edukacji przestępczej nawet nie wspomnę). Humanisty też nie obciąży odpowiedzialność za rozpad więzi rodzinnych osób osadzonych w więzieniu. Chłosta załatwiła by sprawę kary nie naruszając więzi rodzinnych - więzienie nie.
Fakt, że można było tego zła uniknąć oszczędzając komuś więzienia zupełnie nie przemawia do humanisty. On tylko wysłał do więzienia - a na bicie, gwałty, poniżanie nie wyraził zgody. Na rozpad rodziny też.
Humanista będzie zaciekle walczył o życie mordercy skazanego na śmierć - bo to konkretna osoba, chociaż zbrodniarz.
Ale już zastrzelenie wrogiego żołnierza jest dla humanisty złem koniecznym, które jest wybaczalne.
Gdyby tak politycy Polski i Czech mieli nagle kaprys stoczyć między naszymi krajami wojnę i znaleźli wystarczająco sugestywny powód - to humaniści po obu stronach będą nawoływali do bohaterstwa, do obrony ojczystych wartości - a tak naprawdę do zabijania niewinnych ludzi zmuszonych z drugiej strony przez polityków, humanistów i kościół do zaszczytnej śmierci za Ojczyznę.
Humaniści to radykałowie gotowi wszelkimi sposobami bronić własnych wartości.
I tak z woli humanistów niewielki wpływ można mieć na uporządkowanie zła. Bo zło musi być naturalne i przypadkowe - a nigdy uporządkowane czyli celowe.
Dla humanisty zawsze „Złe” jest złe, a „Dobre” jest dobre.
* Karę chłosty wpisałem jako przykład - wcale nie jestem zwolennikiem takich średniowiecznych metod. Inteligencja podpowiada bardziej wyrafinowane kary - ale im bardziej wyrafinowane tym większe oburzenie.
|
strona główna
|
DEFINIOWANIE OCZYWISTOŚCI: Definicja szczęścia Definicja miłości Definicja życia Wiara i nadzieja Definicja głupoty |
|
ŚWIATOPOGLĄDOWO: Życie po życiu Sens życia O raju śmierć dobra albo zła I powstał Bóg Bóg jesli istnieje samobójstwo |
|
można się nie zgodzić: podpis: N. Nie wiem Sikorze z jakimi humanistami się zadajesz, ale jeśli rzeczywiście tak myślą, to czym prędzej zerwij z nimi wszelkie kontakty bo to niebezpieczni ludzie. Mi się przez całe moje (niezbyt jeszcze długie) świadome życie wydawało, że humanizm to nie zacietrzewienie, tępota i ślepy upór, ale otwarcie się na człowieka. Tak, zgadza się, człowiek jest najwyższą wartością. Ale człowiek z całym jego światem - z tym co myśli, co czuje, co robi. Z całym umysłem i świadomością. W tym także (a może przede wszystkim) z jego wolnością, z możliwością dokonywania niezależnych wyborów i decydowania o swoim życiu. I z prawem do życia. Nie zależnie od tego, czy stworzyli cię Mama z Tatą, Bóg, czy Marsjanie, skoro już się załapałeś/łaś koleżanko i kolego na te kilkadziesiąt lat w tym wszechświecie, to masz prawo z nich korzystać. I co więcej - nikt inny nie może tego zrobić za ciebie. TO jest prawo do życia. I w związku z tym każdy, kto jest człowiekiem, ma prawo do bycia traktowanym jak człowiek. Nie jak mebel, który nie ma prawa głosu i którym sobie można dowolnie rozporządzać. Poznać, zrozumieć, wczuć się, nie szufladkować, że kryminalista, że idiota, że humanista, że nie humanista… Czy nie o to czasem powinno chodzić? A tak... jest jak jest - z jednej strony są obrońcy, jak to nazwałeś, 'samego faktu życia', a z drugiej obrońcy 'wolności dla samej wolności'. I ci pierwsi będą bronić tego nienarodzonego życia, zapominając o tym, że życie matki to też życie, a ci drudzy bronić godności kobiety i walczyć o jej prawo do aborcji, zapominając o tym, że prawo to jeszcze nie obowiązek. I pewnie i jedni i drudzy uważają się za humanistów. Bo czemu nie, wszystko pięknie ładnie... Tylko gdzie w tym wszystkim człowiek? podpis: S. Humaniści z którymi się zadaję są radykałami głównie na użytek dyskusji - bez dramatycznych skutków o jakich pisałem - więc nie muszę się obawiać. A wiadomo - dyskusje podnoszą stopień radykalizmu. Jednak i tak przeraża stopień manipulacji konkretną krzywdą i brak zrozumienia dla statystyki i prawdopodobieństwa. podpis: S. A skoro wypowiedziałaś negatywny sąd o takich humanistach to spytam wprost (bo jednak podejrzewam Cię o humanistyczne poglądy): Czy nie lepiej zamienić wieloletnie kary więzienia - w zamian za cierpienie porównywalne z cierpieniami chorych na raka - ale za to tylko miesiąc lub dwa? podpis: N. Podejrzewaj dowoli ;) Rzeczywiście z humanizmu lubię sobie przywłaszczać różne elementy, ale jakoś nigdy się z nim do końca nie utożsamiałam. Bo tam 'człowiek największą wartością', a mnie jednak ludzkość interesuje w takim samym stopniu jak pojedynczy człowiek. A co do Twojego pytania - gdyby istniały wyłącznie te dwie możliwości: więzienie albo cierpienie, to odpowiedziałabym, że owszem - lepiej zamienić. (oczywiście mam zastrzeżenia do tak postawionego pytania, ale one wynikają raczej z tego co myślę ogólnie o systemie kar i z mojego rozumienia sprawiedliwości - a to już chyba zbyt daleko od aktualnego tematu) podpis: N. A, no i żeby była jasność - wcale się nie zgadzam, że WSZYSCY humaniści są zakłamani, egocentryczni i normalnie głupi. Jak w wypadku każdych poglądów, tak i tu - to skrajny radykalizm ma właściwości zaślepiające. Radykałowie (tak ogólnie - nie tylko humanistyczni) mają to do siebie, że zamykają się w swojej wizji rzeczywistości (jedynej i słusznej), inne poglądy zupełnie odrzucając. Natomiast rzeczywistość ma to do siebie, że w jednej szufladce zamknąć się nie daje. Ideowe hasła są zwykle bardzo chwytliwe i dają łatwe odpowiedzi na trudne pytania. Oczywiście o wiele wygodniej jest się chwycić gotowych rozwiązań i nie zastanawiać czy są w każdej sytuacji słuszne i sensowne. Ale myślący humaniści istnieją. Tyle, że nie krzyczą tak głośno jak bojówkarze. podpis: S. Owszem, trochę uprościłem dopuszczając się uogólnień. podpis: niewdziosek Mnie się wydaje, że część problemu tkwi w praktyce. To znaczy: ludzie , którzy robią coś, co ma zadziałać skutecznie (np. wykonać działające niezawodnie urządzenie, czy stworzyć dobry program kabaretowy, na który widzowie walą drzwiami i oknami) podczas swoich działań nabierają coraz więcej pokory. Natura przecież nie ułatwia im zadania, a wręcz przeciwnie - zawsze stanie okoniem. I zawsze okazuje się, że sami twórcy są źródłem błędów. Natomiast ludzie nazywani tu humanistami często poprzestają na pisaniu, czy wygłaszaniu swoich poglądów. A przecież papier , czy fale dźwiękowe przyjmą wszystko. I nie trzeba walczyć o skuteczność. A więc, skąd mają nabrać pokory, doświadczenia, czy jakoś tak. W związku z tym często pieprzą od rzeczy. podpis: Zdenek_Blacha Tak słabej notki(w moim mniemaniu) jeszcze nie było. Wybrał Pan, Panie Sikora zbiór niedorzecznych poglądów i zachowań i powkładał to wszystko do człowieka, którego nazwał Pan sobie humanistą. Otóż: Ja jestem humanistą, najważniejszy dla mnie jest człowiek, a to dlatego że w tym kontekście to synonim do słowa ludzkość. Ale tego się nie czepiam bo to u Pana tylko pretekst do dalszych rozważań, więc jedziemy dalej. To, że życie jest najwyższą wartością wcale nie znaczy, że nie ma różnicy w tym jak to życie wygląda. Popieram eutanazję. Chłosta miast więzienia? Niedorzeczne. Więzienie służy izolacji i resocjalizacji i na pewno chociaż pierwszą z tych funkcji spełnia, a chłosta? Niby kara, ale to taka sztuka dla sztuki, wymierzymy karę i wypuścimy gwałciciela coby mógł dalej prowadzić działalność. Więzi rodzinne - naciągane. Utrata więzi rodzinnych to następstwo zbrodni i winę za to ponosi przestępca, nie wymiar sprawiedliwości. Jestem przeciwko karze śmierci i to zarówno tej nakazanej przez sąd jak i tej wymierzonej przez karabin. Zło(niekonieczne) w czystej postaci. Aha, a złe naprawdę zawsze jest złe, a dobre - dobre. Zło może miewać dobre aspekty, ale w ogólnym rorachunku jest złe. Jeśli „Złe” w małych dawkach to antidotum\" to tak naprawdę jest to dobre. Akapity. do któych się nie odniosłemsą zbyt ogólne i teoretyczne i dyskusja z nimi nie miałaby sensu. P.S Nie jestem radykałem, nie jestem oburzony tekstem jak można by wywnioskować z mojego komentarza, jednak zauważam pewną nieścisłość w Pańśkim rozumowaniu i chciałem podjąć polemikę. Wydaje mi się, że cechy i zachowania, które Pan opisał to cechy ograniczonego człowieka krótkowzrocznego a nie szlachetnego obrońcy życia. Dziękuję za uwagę P.P.S Mimo, że jestem humanistą mam piątkę z matematyki. podpis: S. Ja tego nie wymyśliłem. To nie jest moje wyobrażenie o humanistach - to są moje doświadczenia z humanistami. Dobra! Uogólnione i nakreślone grubą kreską. Zawsze są aspekty i niuanse. Ale praktycznie każda dyskusja ostatecznie sprowadzała się do paraliżu epatowania jednostką i wymierną krzywdą. Nie do przejścia. podpis: S. Co do systemu kar: Nie wszystkie przestępstwa są zbrodnią. Jest cały zestaw przestępstw nieumyślnych, jest zestaw przestępstw ze słabości charakteru - kara więzienia jest zabieraniem życia - tyle, że nie w całości - ale jednak akurat tych najlepszych lat jakie akurat są do dyspozycji. I dla mnie akurat to jest okrucieństwo. podpis: Zdzichu A ja jestem humanistą.I to takim radykalnym!(jak na Polskę) Rzeczywiście zadaję się pan z dziwnymi ludźmi, bo z opisu to żadnego humanizmu nie dostrzegam. Jak ktoś mówi o wartościach to jeszcze nie znaczy że humanista, skoro nie przemawiają do niego statystyki(dowody) tzn że pewnie jakiś religijny zboczek. Ale niech pan nie myśli że rzucam tu jakieś oskarżenia pod ich adresem, nie znam ich więc dalej pisze bardziej ogólnie. W dzisiejszej Polsce jedyni ocalali humaniści to lewica- niekoniecznie ta z SLD. Z więzieniami to jest podzielam pana zdanie że nie jest dobrze jak gnoją tam słabszych ale samych więzień bym nie likwidował. Karać cieleśnie? Nigdy w życiu! Kary zawsze będą się wydawały niewspółmierne ale oto chodzi żeby kara nie była zemstą na przestępcy a izolacją i szansą na resocjalizcję. Więzi rodzinne? Założę się że w większości przypadków rodziny są zadowolone że ten przykładowy drań przestanie ich w końcu prześladować, przecież wiemy co za ludzie tam trafiają. Aborcja-eutanazja-prawo do nich to znowu postulaty lewicy, świeckich etyków, zresztą ta grupka działaczy, choć mało liczna i nie przy władzy, stara się coś wywalczyć dla ludzi, i to właśnie oni zasługują na miano humanistów. Bo do feministek, zielonych, antyklerykałów, gejów i tych z amnesty international przemawiają statystyki, muszą- w końcu sami badają różne przejawy prawdziwego zła. Tyle że ich argumenty, przynajmniej w Polsce, nie przemawiają do ludzi bo-kościół mówi inaczej, bo wcześniej nie było pedałów, bo nie chce mi się segregować śmieci, czy nie mam ochoty na zrozumienie wielu innych rzeczy- tradycja podsunęła mi pod ryj wszystkie rozwiązania. podpis: S. Poparcia się nie spodziewałem więc wszystko jest na swoim miejscu. Bo kto oficjalnie przyzna - tak, używam krzywdy pojedynczego człowieka do manipulowania dyskusją aby wyszło na moje. -? Kto przyzna - statystyki widzę tylko do momentu kiedy mogę się czuć niezbrukany. Gdyby jednak przyszło ubrudzić ręce to na statystyki ślepnę i głuchnę. -? To pocieszanie się, że przecież widzę statystyki i jestem wrażliwy na nie - i w ogóle tu się pisze o jakiś dziwnych dewiantach a nie humanistach. O nie! Ja o humanistach naprawdę. Brutalnie ale wcale nie tak przesadnie. Wiem, że humanista nie poczuje się adresatem tego opisu - bo taka natura humanisty: on dobrze, zawsze dobrze. A z opisu winika, że to jakiś beton i półgłowek. Czyli nie humanista tylko bojówkarz religijny lub jakiś inny. A ja upieram się, że właśnie tacy są humaniści. Tak pewni swoich wartości, że nie zauważają kiedy stają się humanistycznym betonem. podpis: S. Zdzichu - religijny zboczek? Patrz co piszesz: Nie jest dobrze, że gnoją w więzieniach. (czyli patrzysz na statystyki - spokojne Twoje sumienie). Ale wnioski?! - nie jest dobrze ale niech zostaną. Bo Ty nie musisz brać na siebie winy za to. Drań dręczy drania - a Ty nie wyrażasz zgody na to. I możesz już więcej nic nie robić. Typowy humanista! Karać cieleśnie? Nigdy w życiu! - kara nie ma być zemstą. Znów humanista! Izolacja i resocjalizacja... Widziałeś statystyki udanych resocjalizacji w więzieniu? Marne! Ale jesteś humanistą, więc przymykasz oko - bo Ci wygodniej. Umiejętnie przeprowadzone kary cielesne wsparte osiągnięciami psychologii poprawiły by te wskaźniki niewyobrażalnie. A! Nie zgodzisz się na to boś humanista. Izolacja? - zacznę od tego, że wiele przestępstw za które się siedzi nie wymagają izolacji. Wymagają jedynie kary - aby zniechęcić do recydywy, aby uczynić przestępstwo nieatrakcyjnym. I kara cielesna może dobrze tą funkcję spełniać. To po co izolacja i zabieranie kilku lat życia? Ale musiałbyś ubrudzić ręce karą cielesną. To nie! A przestępstwa które faktycznie wymagają izolacji - np. sadystyczne skłonności... Ale więzienie sadyzmu nie oduczy, a raczej wręcz przeciwnie. Tu też miałbym pewne rozwiązanie ale trochę drastyczne więc nie będę się podkładał pod święte oburzenie humanistów. Albo też zupełnie humanitarne rozwiązanie - dożywotnia izolacja ale w warunkach normalnego życia a nie więziennego. W pierwszym przypaku nie zgodzisz się humanisto - bo to niemoralne dręczyć człowieka metodycznie. A w drugim może i byś się zgodził, ale to za dużo zachodu i Twoja wygoda niechętnie potraktuje tą możliwość. Zdzichu - jesteś humanistą - i to dokładnie takim jak opisuję. Żaden religijny zboczek tylko człowiek przekonany o tym, że ma słuszność. podpis: S. Patrz zapomniałem o jednym. Niewinnie skazani - ulubiony konik humanistów. Niewinnie skazani w więzieniach cierpią najbardziej - bo nie potrafią się odnaleźć w więziennym świecie. Gdyby obowiązywały kary cielesne to niewinnie skazani mieli by do odcierpienia tylko tyle co niewinnie chorzy - a nie oprócz izolacji dodatkowo cały bagaż upokorzeń i bólu. To akurat pewnie przemówi do ograniczonych humanistycznych rozumów. Czy nie? podpis: Zdzichu No i co nowego? Już pisałem że więzienia w obecnej formie nie są dobre. Skoro potrafimy walczyć ze zorganizowaną przestępczością to powinniśmy poradzić sobie z bandą zamkniętych degeneratów. Kary cielesne- a i owszem jest problem, bo kto miałby maltretować tych ludzi? Kraje które są bardziej humanitarne bo przekazują nową tradycję borykają się z mniejszą przestępczością. Po za tym w Polsce też się trochę poprawia, w końcu zaczynamy wprowadzać tzw obroże. I jeszcze "argument" z serii "wypominajka"- "Drań dręczy drania - a Ty nie wyrażasz zgody na to. I możesz już więcej nic nie robić. Typowy humanista!" Tylko ja mam 22 lata, posiadam poglądy sprzeciwiające się dzisiejszej sytuacji i tak-wstyd przyznać że nie reaguje bardziej na to że jest źle. Jedynie rozmawiam z ludźmi i tłumaczę kiedy trzeba ale to jednak niewiele więcej niż obojętność. I nie jest mi dobrze z tym co się dzieje ze światem, i trochę tępię w sobie wrażliwość bo kiedy tego nie robię to zaczynam tego świata nienawidzić, zwłaszcza mężczyzn. Ludzie się starają coś poprawić ale nie zrobią tego z dnia na dzień, nie wszyscy też odczuwają taką potrzebę, niektórzy stępili swoją wrażliwość do końca bo chcieli żyć chociaż trochę normalnie, albo godzą się na zło i sami je wyrządzają-bo taka jest natura świata. Ludzie naprawiają świat za wolno podpis: S. Nie chcę być źle zrozumiany. Nie uważam, że obowiązkiem człowieka jest nieustannie walczyć o lepszy świat. Można a nawet powinno się obojętnie przyglądać od czasu do czasu otoczeniu (moje stanowisko wyrażam w tematach Znieczulica i Pierwsza Wymówka). A to co mi się nie podoba - to przekonanie o własnych racjach w stopniu zwalniającym od myślenia - i odruchowa walka w obronie tych racji. podpis: Robo e-mail: robofh@wp.pl Nie bardzo jestem w stanie przyjąć na wiarę to, że człowiek któregoś szanowny Sikorze opisał jest prawdziwym humanistą. Śmiem stwierdzić, że opisujesz tutaj wypaczony, pieniacki model samozwańczego Łobrońcy Ludzkości, którego poglądy do prawdziwego humanizmu mają się tak jak bida do bidonu. To co ja wyczytałem w tekście to typowa hipokryzja, pokazowy altruizm polityczny w najgorszym wydaniu. Owszem, Człowiek jest wartością najwyższą, ale analizując go trzeba wziąć uwagę jak najwięcej za i przeciw - i dojść do rozsądnych wniosków, podjąć mądre decyzje, nie zaś kierować się zaślepieniem swoich poglądów. Humanistą prawdziwym powinien być człowiek który jest otwarty na dyskusje i potrafi przyjąć i zrozumieć punkt widzenia swojego rozmówcy. Fanatyzm - KAŻDY FANATYZM - jest zawsze siłą destrukcyjną, nawet jeśli wyrósł na gruncie ogólnie pojętych 'dobrych' wartości. Przykład: Weźmy chociażby ten nieszczęsny zakaz aborcji. Wymyślony został właśnie przez takich głośno drących się o zabijaniu nienarodzonych "Łobrońców Życia". Rezultat? Noworodki w śmietnikach i beczkach po kapuście, pokątne skrobanki u znachorów itp. PRAWDZIWY humanista wie doskonale, że nie ma sensu zabraniać tego co i tak będzie miało miejsce mimo zakazu, bo i tak aborcja będzie miała miejsce, tylko że dodatkowo zagrożona więzieniem i przeprowadzana w warunkach zagrożenia zdrowia matki. To jest właśnie to myślenie przyszłościowe, dokładna analiza wszystkich za i przeciw - a Ty Sikorze odmawiasz humanistom takich umiejętności. Tak jakbyś uważał, że brakuje im inteligencji i mądrości życiowej. Nie brakuje, bo osoby które nazywasz "Pieprzonymi humanistami" nie są humanistami w ogóle. Podsumowując - traktuję ten tekst jako Twoją intelektualną prowokację do dyskusji, gdyż nie wierzę, że jest to słuszna definicja humanisty. podpis: S. Taki mam obraz humanistów. Zwykłych normalnych humanistów - którzy na codzień są myślącymi ludźmi. (Z tym, że nie uważam tego za definicję a tylko dzielę się swoimi wrażeniami) Bo właśnie mam wrażenie, że humaniści stają się fundamentalistami na gruncie własnych przekonań. Wiem, że tu grubo narysowane. No i upchałem wszystko w jednym worku i teraz mi z tego worka wyjmujecie to czy tamto. Bo humaniści bywają bardziej i mniej radykalni. Zależy od wyznawanych dogmatów. I nieporozumienie miedzy nami polega na tym, że umiarkowany humanista w zderzeniu z radykałem sięgnie do statystyk, pomyśli perspektywicznie... Więc mój opis wydaje się przesadzony lub wręcz nieprawdziwy. Ale... Ale ja nie wyznając żadnych dogmatów zderzam się z umiarkowanymi humanistami - myślę, że podobnie jak umiarkowani z radykałami. podpis: Allon Robo: jeśli nie należy zakazywać tego, co i tak będzie miało miejsce, to może w ogóle zlikwidować prawo? Panie Sikora: po kolei. Aborcja - Czy chodzi tu TYLKO o przykład zagrożenia życia matki? Kara śmierci, kary cielesne - wychodzę z założenia, że więzienia mają służyć ewentualnej resocjalizacji (to zostawmy) i ZABEZPIECZENIA społeczeństwa przed przestępcą (to na pierwszym miejscu, zwłaszcza że nie wyklucza przed resocjalizacją. Oczywiście w mniejszych przypadkach kara cielesna mogłaby odnieść jakiś skutek - ale tylko w mniejszych, bo przecież nie każdy zasługuje na więzienie, jak Pan sam wie. A co do incydentów w więzieniach - cóż, sądzę, że to powód do porządniejszego pilnowania więźniów, nie do likwidacji więzień. Żeby nie było wątpliwości - nie jestem humanistą. Teraz bronię pewnych poglądów humanistów, ale gdybym rozmawiał z humanistami, też bym się posprzeczał, sądząc po niektórych wypowiedziach w komentarzach tego artykułu. Swoją drogą - powinien Pan był na samym początku napisać, o jakich humanistów chodzi. W końcu definicje mogą być różne - np. ktoś może uważać za humanistę kogoś, kto docenia kulturę i sztukę podpis: S. Powtórzę - jest wiele przestępstw nie wymagających izolacji - a jedynie skutecznego środka zniechęcającego. Po co zabierać ludziom życie? A skuteczniejsze pilnowanie dla zmniejszenia ilości incydentów w więzieniach... - toż to ręczne sterowanie, dużo kłopotu, żadnej pewności. podpis: Kris Na tą myśl humanistyczną można (a może trzeba) patrzeć jeszcze z drugiej strony. Jeśli nie chronimy każdego życia ludzkiego to już dość szybko (posługując się dowodami naukowymi i statystką) można dojść do wniosku, że dla tzw. ogółu (i wogóle dla dobra gatunku ludzkiego) byłoby lepiej wyeliminować najsłabsze jednostki. W podejściu naukowym nie od dziś wiadomo, że gatunek rozwija się prawidłow jęśli w naturalny sposób najsłabsze jednostki są eliminowane, a rozmnażają się tylko wybrani - najsilniejsi, najlepiej przystosowani. Elimując najsłabsze jednostki poprawimy właściwie wszystkie nasze statystyki, ze wskaźnikami ekonomicznymi włącznie. Ale to właśnie pieprzeni humaniści nie pozwalają. PS. Powyższe to raczej z woli polemiki bo jednak wiele żeczy jest celnie w tym artykule wypunktowanych, ale jest w tym tyle prowokacji, że jednak aż chce się niezgodzić :) podpis: S. Kris - no, tu jest faktycznie problem do pokonania. Żeby nie wpaść w pułapkę eliminacji najsłabszych jednostek - bo stąd blisko do bardzo bezdusznego potraktowania tematu i bardzo niebezpiecznego. Każde myślenie schematyczne lub dogmatyczne jest niebezpieczne - no i jak już mamy mieć schematyzm to lepiej, że humanistyczny niż faszystowski. Co nie zmienia faktu, że każdy schematyzm jest ograniczony. Ale niestety muszę przyznać, że w świecie w którym większości ludzi nie chce się myśleć na codzień - schematyzm będzie istniał. Hasła, wytrychy... Patrząc pod tym kątem humaniści nie są najgorsi spośród całej gamy dogmatyków. podpis: Godzio e-mail: s.godlewski@buziaczek.pl Nie powiem żebym się zgodził ze wszystkim ale poszerzyło to moje horyzonty i dało mi to do myślenia. Dziękuję. |